|
| [Note Guidelines] Photographer's Note |
FRIDAY THEME NEGATIVE
L'imperatore Guglielmo II ordinņ la costruzione della chiesa in memoria del nonno Guglielmo I, costruzione che fu portata avanti tra il 1891 ed il 1895 secondo il progetto di Franz Schwechten. L'edificio venne costruito in stile neoromanico, ispirandosi alle numerose chiese romaniche presenti nella valle del Reno. L'edificio originale era di un'impressionante monumentalitą e grandezza. I mosaici all'interno della chiesa descrivevano la vita e le opere dell'imperatore Guglielmo I. Nel 1943, durante la seconda guerra mondiale, la chiesa fu gravemente danneggiata in un bombardamento alleato, che ridusse la chiesa ad una solitaria rovina ribattezzata "der hohle Zahn" ("il dente cavo"). Per ironia della sorte, l'ultima predica pronunciata dal sacerdote poche ore prima del bombardamento, era incentrata sul tema Tutto scompare. Nel dopoguerra esistevano diversi progetti per una chiesa nuova. Vinse la seconda fase del concorso, nel 1957, il noto architetto Egon Eiermann con un progetto per una chiesa di foggia moderna, da costruire al posto del rudere, da abbattere. La protesta di gran parte della popolazione berlinese costrinse le autoritą ecclesiastiche e municipali a rivedere il progetto; infine Eiermann progetta una nuova chiesa da costruire in pił elementi architettonici attorno al rudere, da salvare. La nuova chiesa fu consacrata il 17 dicembre del 1961. Mentre nella Berlino odierna le distruzioni della Seconda Guerra Mondiale sono visibili solo indirettamente dall'insieme di vecchia e nuova architettura il rudere della Kaiser-Wilhelm-Gedächtniskirche rimane uno dei pochissimi edifici lasciati nello stato di distruzione e costituisce cosģ un monumento estremamente efficace. Per via della loro forma, la chiesa nuova ed il campanile sono stati ribattezzati dai berlinesi La scatola da cipria e Il rossetto.
The Protestant Emperor William Memorial Church (in German: Kaiser-Wilhelm-Gedächtniskirche) is located in Berlin on the Kurfürstendamm in the center of the Breitscheidplatz. The old church was built between 1891 and 1895 according to plans by Franz Schwechten.[1]
Emperor Wilhelm II ordered the construction of the church in honor of his grandfather, Kaiser Wilhelm I.[2] The neo-romanesque style refers to many romanesque churches in the Rhineland like Bonn Minster.
The original construction was of impressive monumentality and size. Mosaics inside the church recalled the life and work of Emperor Wilhelm I. During World War II, the church was destroyed during a British RAF bombing raid in 1943. The only remainder of the old building is the ruin of the belfry, which is also referred to as "der Hohle Zahn" ("the hollow tooth").
Kaiser Wilhelm Memorial Church around 1900
After the war, from 1951 to 1961, a new church was built right next to the site of the old one according to the plans of Egon Eiermann. It features a cross made of nails from the old Coventry Cathedral, destroyed by German Luftwaffe bomb attacks in Britain, in what was called the Coventry Blitz. It was consecrated on May 25, 1962, the same day as the new Coventry Cathedral, which like the Gedächtniskirche, was built alongside the ruins of the old building, which were kept as reminders of the horrors of war. Besides the Coventry cross, it houses an iconic cross of the Russian Orthodox Church and a graphic known as the Stalingrad Madonna by Lieutenant Kurt Reuber, created in December 1942 in Stalingrad (now Volgograd), as symbols of reconciliation between the three countries that were once at war.
In December of 2007, Charles Jeffrey Gray, a former British pilot who carried out World War II bombing raids over Germany, joined a campaign to rescue the Kaiser Wilhelm Memorial Church from decay. After reading about the condition of the Church, Gray contacted Wolfgang Kuhla, the chairman of the church's advisory board, urging that its tower be restored. In response, a fund was launched to help raise the costs of its repair.
Cesarz Wilhelm II postawowił zbudować kościół by stworzyć religijne miejsce pamięci swojego dziadka Wilhelma I. Rozpisany konkurs na projekt światyni wygrał królewski radca budowlany i czlonek Berlińskiej Akademii Budowlanej Franz Schwechten. Wcześniej według jego projektu wzniesiono Anhalter Bahnhof w Berlinie. Para cesarska zaaprobowała wynik konkursu. Cesarz interesował się inwestycją, wspierał ją finansowo i kilkakrotnie odwiedzał plac budowy. Koszty budowy wyniosły 6,8 miliona marek w złocie. Pieniądze wyłożyły głównie niemieckie prowincje. Kamień węgielny położono 22 marca 1891 r., a poświęcenie nastąpiło 1 września 1895 r.
Franz Schwechten, który urodził się w Kolonii, zaprojektował budowlę w stylu neoromańskim czerpiąc wzorce z architektury Nadrenii. Asymetryczne położenie w sieci ulic było wzrorowane na katedrze w Bonn, prezbiterium na kościele mariackim w Gelnhausen. Wiele elementów zostało dokładnie skopiowanych. Naśladownictwo było tak dokładne, że do wykonania fasady użytu tufu, który pochodzi z gór Eifel i był stosowany w nadreńskich kościołach, ale w architekturze Brandenburgii jest całkowicie obcy i nieodpowiedni dla jej klimatu.
Świątynia z 5 wieżami miała wygląd monumentalny. Główna wieża o wysokości 113 m była najwyższa w mieście. Pod wpływem berlińskiego kościoła styl neoromański rozprzestrzenił w całych Niemczech. W przedsionku świątyni znajdowała się mozaika przedstawiająca członków rodziny Hohenzollernów czczących krzyż. Urządzono w niej także halę, do której rzeźbiarz Adolf Brütt wykonał ukończony w 1906 r. cykl przedstawiający wojny wyzwoleńcze z lat 1813-1815 i wojnę prusko-francuską 1870-1871.
Kościół został zniszczony podczas bombardowania w listopadze 1943 r. Początkowo planowano wewnątrz ruiny wznieść szklaną świątynię. Rozpisany konkurs architektoniczny wygrał w marcu 1957 r. Egon Eiermann, który zaproponował usunięcie zrujnowanego kościoła i budowę na jego miejscu nowego. Projekt spowodował publiczną debatę. W jej wyniku pozostawiono 68-metrową ruiną głównej wieży symbol antywojenny. Do niej dobudowano wg projektu Eiermanna ośmiokątną nawę, sześciokątną dzwonnicę, czworokątną kaplicę i kruchtę. Architekt zaprojektował także wyposażenie: ołtarz, ambonę, chrzcielnicę, świecznik, lampy i ławki. Szklane ściany składające się z 30 000 elementów są dziełem francuskiego artysty Gabriela Loire. 17 grudnia 1961 r. kościół poświęcił biskup Otto Dibelius. W 1987 r. świątynia otrzymała krzyż z Coventry.
Кајзер Вилхелм Меморијал црква (на немачком: Kaiser-Wilhelm-Gedächtniskirche) се налази у Берлину на Курфирштендаму. Ова стара црква је саграђена између 1891. и 1895. године према плановима Франца Швехтена.
Црква је позната под именима Gedächtniskirche (нем.) и "кармин и пуфна".
Цар Вилхелм II наредио је изградњу цркве у част свог деде Вилхелма I. Нео-романескни стил алудира на многе романескне цркве на подручју Рајнланда.
Првобитна грађевина је била импресивно велика. У унутрашњости цркве мозаици су описивали живот и рад Цара Вилхелма I. Током Другог светског рата, црква је срушена у бомбардовању 1943. Једино што подсећа на старо здање цркве су рушевине звоника које подећа на окрњени зуб.
Псле рата, од 1951. до 1961. године, нова црква је саграђена одмах поред старе по плановима Егона Ајермана. Стара црква није до краја срушена како би се рушевине сачувале и како би подсећале на ужасе рата. Иконографски крст Руске православне цркве, копија графике Курта Ројберса која је нацртана 1942. у Стаљинграду (сада Волгоград), и крст направљен од ексера Ковентријске катедрале, која је срушена од фашистичког бомбардовања Британије, су знак помирења три државе које су некада биле непријатељи. |
germma, jazmin, socroviche, MagdalenaN, cobra112, Silvio2006, szatanowska, Kli has marked this note useful Only registered TrekLens members may rate photo notes. |
|