| Photo Information |
Copyright: Lucio Red (Redrubin)
(6604) |
| Genre: Places |
| Medium: Color |
| Date Taken: 2008-04-27 |
| Categories: Architecture |
| Exposure: f/8, 1/320 seconds |
| More Photo Info: [view] |
| Photo Version: Original Version |
| Date Submitted: 2008-06-16 2:55 |
| Viewed: 324 |
| Points: 41 |
|
| [Note Guidelines] Photographer's Note |
Guns for a welcome!!!
IT
La Valletta č la capitale di Malta.
Fu fondata nel 1566 dai Cavalieri Ospitalieri, che le diedero il nome del loro gran maestro Jean de la Valette: precisamente essa venne chiamata, in latino, Humilissima Civitas Valettae ("L'umilissima cittą della Valletta"). In maltese č conosciuta come Il-Belt, La cittą.
Č il porto principale dell'isola di Malta, situata sulla costa settentrionale su una penisola rocciosa circondata da due ampi e profondi golfi in cui sono situati i porti della cittą: Porto Grande (ribattezzato dagli inglesi Grand Harbour) e Porto Marsamuschetto (Marsamxett Harbour, Porto Marsamuscetto).
La cittą contiene numerosi edifici di rilevanza storica: il pił conosciuto č la Co-cattedrale di San Giovanni, precedentemente Chiesa Conventuale dei Cavalieri, ma vi si trovano anche il Palazzo del Grande Maestro, che oggigiorno ospita gli uffici del parlamento Maltese, le fortificazioni per la difesa della cittą, il forte di Sant'Elmo e il Museo di Belle Arti.
Tutte queste opere sono valse alla cittą il titolo di patrimonio dell'umanitą assegnato dall'UNESCO.
Confina a sud-ovest con la cittą di Floriana, costruita al di fuori dei bastioni della cittą.
EN USA
Valletta (Maltese: Il-Belt Valletta, commonly referred to as Il-Belt - 'The City') is the capital city of Malta. The city has a population of 6,315 (official estimate for 2005). It is located in the central-eastern portion of the island of Malta, where Scebberras Hill juts out into the surrounding harbours.
Valletta, the Cittą Umilissima, is Baroque in character. However, it has elements of Mannerism, Neo-Classical with hints of Modern architecture located in selected areas. Valletta did not escape World War II unscathed; although it remained essentially Baroque in character, the war left major scars on the city. In 1980 the City of Valletta was listed by UNESCO as a World Heritage Site.[1]
The foundation stone of Valletta was laid by the Grandmaster of the Order of Saint John, Jean Parisot de la Valette, on 28 March 1566; The Order (which was the long-time ruler of the city and the island) decided to found a new city on the Xiberras peninsula just after the end of the Siege of Malta in 1565, so as to fortify the Order's position in Malta, effectively binding the Knights to the island. The city was designed by Francesco Laparelli, while many of the most important buildings were built by Gerolamo Cassar. Valletta, hence, is an urban area which boasts many buildings from the 16th century and onwards, but most of them were built during the time of the Knights of St. John of Jerusalem (the Knights Hospitaller, or Knights of Malta).
On 28 March 1566, the building of the city was inaugurated, with La Valette himself placing the first stone, where there is now the Church of Our Lady of Victories. The city's plan was somewhat new to the Maltese Islands, as while other towns and cities had irregular winding streets and alleys, the new city had a rectangular design, without any Collacchio, that is an area restricted for important buildings. The streets were to be wide and straight, with the one in the middle starting from the City Gate and ending up at Fort Saint Elmo on the other end. Some of the bastions were to be 153 feet (47 m) tall.
Unfortunately, La Valette never saw the completion of the city, as he died on 21 August 1568, aged 74. He was buried in the church of Our Lady of the Victories, but after the St. John's Co-Cathedral was built, his remains were taken there. His tomb is now surrounded by those of the rest of the Grand Masters.
After the Knights and the brief French interlude, the next building boom in Valletta occurred during the British rule. Gates were widened, buildings demolished and rebuilt, houses widened and civic projects installed; however, the whole city and its infrastructure were damaged by air raids in World War II, notably losing its majestic opera house constructed at the city entrance in the 19th century.
PL
Valletta - stolica Malty położona na półwyspie Sceberras pomiędzy dwoma zatokami Grand Harbour i Marsamxett Harbour. Jest najdalej wysuniętą na południe europejską stolicą. Siedziba gminy o tej samej nazwie.
Joannici po przybyciu w 1530 na Maltę, obrali za swoją siedzibę Birgu położone nad zatoką Grand Harbour (Wielki Port). Choć miasto to posiadało zamek (Castle Sant Angelo), to nie było w przypadku ataku z lądu dogodnym miejscem do obrony. Górujące nad nim półwyspy Sceberras i Isola stanowiły doskonałe miejsce, z którego można było prowadzić ostrzał artyleryjski zamku. Jednak joannici, myśląc o Malcie tylko jako o tymczasowej bazie, początkowo ograniczyli prace fortyfikacyjne do umocnienia i rozbudowania zamku w Birgu oraz wzmocnienia murów dotychczasowej stolicy wyspy Mdiny. Dalsze prace, mające uniemożliwić zajęcie półwyspów Sceberras i Isola, rozpoczął dopiero wielki mistrz Jean de Homedes budując tam w 1552 dwa forty na Sceberras Fort św. Elma, a na Isola Fort św. Michała.
W 1557 r. Jean Parisot de la Valette po objęciu urzędu wielkiego mistrza postanowił wzmocnić obronę na Sceberras wznosząc umocnienia wokół całego półwyspu i budując na nim miasto. Jednak ze względu na brak funduszy i atak wojsk tureckich (Wielkie oblężenie), który miał miejsce w 1565, prace te rozpoczęto dopiero w 1566. Kamień węgielny pod budowę miasta, nazwanego na cześć jego założyciela Valletta, został położony 28 marca 1566.
Projekt miasta stworzył, przysłany przez papieża Piusa IV, włoski architekt, uczeń Michała Anioła, Francesco Laparelli. Układ ulic został oparty na planie hippodamejskim, tzn. że ulice przecinają się ze sobą pod kątem prostym. Całe miasto zostało otoczone szeregiem umocnień, oraz dodatkowo od strony lądu fosą. Ze względu na wysokie koszty i brak czasu (obawiano się ponownego ataku Turków) nie wyrównano różnic wysokości poszczególnych części półwyspu, w związku z czym część ulic została zastąpiona schodami. Miały one jednak niskie i długie stopnie co mogło umożliwiać poruszanie się po nich rycerzom konno bądź w ciężkich zbrojach.
Pierwszym budynkiem Valletty był kościół pod wezwaniem Matki Boskiej Zwycięskiej, w którym w 1568 pochowany został Jean Parisot de la Valette (później grób przeniesiono do konkatedry św Jana). W 1569 Laparelli po opracowaniu planów dalszej rozbudowy miasta opuścił wyspę, zaś dalszymi pracami zajął się Maltańczyk Gerolamo Cessar.
W 1571, choć auberges (siedziby rycerzy poszczególnych prowincji zakonu) nie były jeszcze ukończone, wielki mistrz Pierre de Monte oficjalnie przeniósł siedzibę zakonu z Birgu do Valletty. W ciągu następnych lat Valletta z placu budowy zaczęła przeradzać się w prawdziwe miasto, skończono budowę siedmiu auberges (do dnia dzisiejszego zachowało się tylko pięć), wzniesiono Pałac Wielkich Mistrzów, konkatedrę św. Jana oraz szereg innych budynków. Nie udało się jednak wprowadzić, zaleconego przez papieża, podziału miasta na dwie części, z których jedną mieli zamieszkiwać wyłącznie członkowie zakonu.
W 1575 otwarty został szpital Sacra Infirmeria, którego główna sala, o długości 56 m była i pozostaje jedną z największych w Europie. Dziś w odbudowanym po zniszczeniach, jakich doznał podczas II wojny światowej, budynku szpitala znajduje się centrum konferencyjne, oraz Teatr Republiki.
W 1731 wielki mistrz Antonio Manoel de Vilhena wybudował Teatr Manoela (dziś trzeci najstarszy teatr na świecie).
W 1796 powstała Biblioteka Narodowa, w której zbiorach umieszczone zostało m.in. kilkadziesiąt tysięcy tomów będących własnością zakonu. Ze względu na atak i zajęcie Malty przez wojska francuskie w 1798 biblioteka otwarta została dopiero w 1812.
Główna ulica Valletty to Triq ir-Repubblika (ang. Republic Street) zaczynająca się przy bramie miejskiej (przebudowanej w 1959 ) a kończąca pod murami Fortu św. Elma.
W 1980 Valletta została wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Српски / Srpski
Званично име које је Ред светог Јована дао граду било је Humillima Civitas Valletta град посвећен понизности, међутим због својих бастиона и тврђава, заједно с лепотом барокних зграда дуж узаних улица, постао је познат као Superbissima Величанствени међу владајућим кућама Европе. На малтешком он се уобичајено назива Il-Belt, што једноставно значи Град.
Камен темељац града Валете поставио је Велики мајстор Реда светог Јована, Жан де ла Валет 28. марта 1566. Ред (који је био дуго управљао градом и острвом) одлучио је да оснује нови град на полуострву Шеберас одмах после окончања велике опсаде Малте, да би учврстио позицију реда на Малти малтешких витезова. Град је пројектовао Франческо Лапарели, док је најважније зграде сазидао Ђероламо Касар. Валета је зато град с многим зградама из 16. века и касније, али највећи број их је изграђен у време Витезова светог Јована из Јерусалима (Витезова хоспиталаца или Малтешких витезова).
После витезова и кратке владавине Француза, следећи период веће градње био је за време британске владавине. Капије су проширене, зграде рушене и поново зидане, куће прошириване и инсталирани уређаји за градске потребе. Међутим, читав град и његова инфраструктура су оштећени у ваздушним нападина за време Другог светског рата, а величанствена зграда опере, изграђена у 19. веку на улазу у град, срушена је. Град има бројне знаметните кафее, места за састанке, ресторане, банке, хотеле и владине зграде. Постоје и јавни вртови са којих се пружа величанствен поглед на Велику луку и околину. |
Koala, kiwi_explorer, lisapw1, mesquens1, vandana2923, tsesler, Matylda76, MagdalenaN, XOTAELE, cobra112, zhelach, lele, lilimih33, Silvio2006, Marylou, actagaudi has marked this note useful Only registered TrekLens members may rate photo notes. |
|